تقسیم بندی محیط

کلاسه بندی مناطق خطرناک

مقدمه

کلاسه بندی مناطق خطرناک به منظور تعیین وسعت منطقه قابل اشتعال و تعیین میزان خطر وقوع انفجار و نهایتاً تعیین نوع حفاظت تجهیزات الکتریکی برای نصب در مناطق خطرناک صورت می گیرد. به عبارت دیگر کلاسه بندی مناطق خطرناک یک روش برای آنالیز و کلاسه بندی محیط با احتمال انتشار گازهای قابل انفجار به منظور انتخاب تجهیزات برقی که در آن محیط می بایست نصب شوند می باشد.

این کلاسه بندی توسط مهندسین ایمنی(Safety) صورت می پذیرد که تحت عنوان مدرکی با عنوان Hazardous area schedule یا  Hazardous Source List ارائه می گردد و سپس توسط مهندسین ایمنی یا مهندسین برق در قالب نقشه Hazardous Area Classification تهیه شده و جهت انتخاب تجهیز مناسب در نواحی مختلف سایت مورد استفاده قرار می گیرند.

عناوین این بخش عبارتند از:

ستانداردهای مربوط به کلاسه بندی مناطق خطرناک

تعاریف و اصطلاحات

پدیده انفجار

انواع حفاظت ها در برابر وقوع انفجار

انواع مناطق خطرناک

کلاس حرارتی تجهیزات الکتریکی

انواع حفاظت های تجهیزات الکتریکی در محیط های خطرناک

گروه مواد قابل اشتعال

انتخاب تجهیزات الکتریکی برای مناطق خطرناک

نامگذاری و تعیین کلاس حفاظت تجهیزات در برابر انفجار

کلاسه بندی مناطق خطرناک

مراحل کلاسه بندی مناطق خطرناک برای یک پروژه

درجه حفاظت تجهیزات در برابر ورود رطوبت و ذرات گرد و غبار به داخل بدنه تجهیز

 

در ادامه بخش های مهم در کلاسه بندی مناطق خطرناک مورد بررسی قرار می گیرد.

استانداردهای مربوط به کلاسه بندی مناطق خطرناک

استانداردهای مهم مورد استفاده جهت تعیین و کلاسه بندی مناطق خطرناک و همچنین انتخاب نوع تجهیزات مناسب برای مناطق خطرناک عبارتند از:

-          IEC-79-10

-          BS 5345

-          BS EN 60079-10

-          NFC 30

-          NFC 70

-          NFC 497 M

-          API RP 500

-          Part 15 of IP

-          NFPA 69

-          NFPA 325M

تعاریف و اصطلاحات

انفجار (Explosion): احتراق با سرعت بالا (در دما و فشار زیاد)

محیط قابل انفجار (EXAT: Explosive Atmosphere): ترکیبی از مواد قابل اشتعال با هوا که تحت شرایط محیطی مناسب بتواند با جذب گرمای زیاد و یا جرقه مشتعل گردد.

محیط بالقوه قابل انفجار (Potentially explosive atmosphere): محیطی که بتواند منفجر یا مشتعل گردد.

غبار قابل اشتعال (Flammable mist): ذرات معلق و آزاد بخار یا قطرات مایع مواد قابل اشتعال در فضا (هوا)

ناحیه خطرناک (Hazardous area): ناحیه ای که در آن امکان ایجاد محیط قابل انفجار وجود داشته باشد.

ناحیه غیر خطرناک (Non-Hazardous area): ناحیه ای که در آن امکان ایجاد فضا (مواد) قابل انفجار وجود نداشته باشد.

نقطه اشتعال (Flash Point): حداقل دمایی که در آن مواد به بخار کافی جهت تبدیل به محیط قابل انفجار تبدیل شوند.

دمای اشتعال (Ignition temperature): حداقل دمایی که در آن گاز یا بخار قابل اشتعال شعله ور شود.

مواد قابل اشتعال (Flammable material): گاز، بخار، مواد مایع یا جامدی که بتوانند به طور پیوسته با اکسیژن موجود در هوا واکنش نشان داده و قادر به حفظ و ادامه دادن شعله آتش یا انفجار باشند.

تجهیزات مولد جرقه (Arcing devices): تجهیزاتی که در طول کار عادی خود جرقه و قوس الکتریکی با انرژی کافی جهت مشتعل کردن محیط قابل اشتعال پیرامون خود گردد.

کلاس حرارتی (T class): طبقه بندی حداکثر دمای سطح بدنه تجهیزات برقی که می توانند داشته باشند بدون اینکه باعث اشتعال یا انفجار فضای قابل انفجار اطراف خود گردند.

گروه (Group): دسته بندی تجهیزات برقی متناسب با کارکردشان در محیط قابل انفجار

نوع حفاظت (Type of protection): پیش بینی ها و اقدامات اعمال شده در تجهیزات برقی به منظور جلوگیری از انفجار و اشتعال فضای قابل انفجار پیرامون

جهت دریافت کامل مقاله فوق بر روی دانلود کلیک کنید.

دانلود